🔴Οι θέσεις μας για τη νέα Ρυθμιστική.
🔥Άραγε Άλλη μια Ρυθμιστική Απόφαση για το Κυνήγι 23-24 με φόντο τα καμένα;
🔴🔥🔥🔴🔥🔴🔥🔴
Η νέα ηγεσία του ΥΠΕΝ Theodoros Skylakakis θα ακολουθήσει τα χνάρια των προηγούμενων παρά τα χιλιάδες καμένα στρέμματα γης και τα χιλιάδες απανθρακωμένα ζώα της άγριας ζωής;
Δημοσιεύουμε τις θέσεις της Νέμεσις – Πανελλήνια Ομοσπονδία για το περιβάλλον, τα ζώα, το κυνήγι. , που ήδη έχουν
σταλεί στσλεί στο ΥΠΕΝ.
🔴ΓΕΝΙΚΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΘΗΡΑΣ
◾α) Η θήρα σε κάθε νησί θα πρέπει να επιτρέπεται μόνο σε κυνηγούς, μόνιμους κατοίκους των νησιών
αυτών, υπό τους τεθέντες περιορισμούς από την ρυθμιστική, αποκλειόμενης εκεί της θήρας από κυνηγούς
επισκέπτες των νησιών. Αυτό θα εξαλείψει την υπερβολική εποχιακή η ευκαιριακή υπερβολική αύξηση
των από την θήρα πιέσεων στα απομονωμένα και ευάλωτα νησιωτικά οικοσυστήματα.
◾β) Πλήρης και καθολική απαγόρευση της θήρας σε προστατευόμενες περιοχές.
◾γ) Έναρξη και λήξη της κυνηγετικής περιόδου.
Έναρξη την 01 Οκτωβρίου για πολλούς λόγους ,ενδεικτικά αναφέρουμε τους παρακάτω:
◾α. Τον Αύγουστο μήνα, που μεχρι τώρα ξεκινάει η κυνηγετική περίοδο, ο τουρισμός βρίσκεται στις καλύτερες στιγμές του και οι επιπτωσεις απο την κυνηγετική δραστηριότητα στους τουρίστες ειναι εξαιρετιά αρνητικές .
◾β. Η φθινοπωρινή μετανάστευση των πουλιών είναι σε κορύφωση και τελειώνει το τέλος του Σεπτέμβρη.
◾γ. Η έναρξη του κυνηγιού τον Αύγουστο αντίκειται στις ευρωπαϊκές οδηγίες και κανονισμούς, όπως αυτή του 2009 ,που ρητά αναφέρεται στην προστασία των μεταναστευτικών πουλιών , τα οποία οι κυνηγοί αποδεκατίζουν σκοτώνοντάς τα .
◾δ. Οι συνεχείς πυρκαγιές έχουν καταστρέψει τα ενδιαιτήματα των πουλιών , που αποδυναμωμένα απο την έλλειψη τροφής και τη προσπάθειά τους να βρουν και πέφτουν εύκολα θύματα της κυνηγετικής δραστηριότητας μη μπορώντας να διαφύγουν για να σωθούν .
◾Λήξη της κυνηγετικής περιόδου το τέλος Ιανουαρίου για όλα τα είδη της άγριας ζωής.
◾ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ
◾1.ΘΗΡΑ ΤΡΥΓΟΝΙΩΝ
Η χώρα μας βρίσκεται πάνω στον Ανατολικό Ευρωπαϊκό διάδρομο της μετανάστευσης των τρυγονιών.
Αν και αυτός ο μεταναστευτικός διάδρομος δεν βρίσκεται ακόμα υπό πλήρη κατάρρευση, όπως οι Δυτικός και
Κεντρικός μεταναστευτικοί διάδρομοι, αντιμετωπίζει σειρά προβλημάτων στις πυκνότητες και στην χωρική
κατανομή των πληθυσμών τρυγονιών που τον χρησιμοποιούν, με πιο εμφανή αρνητική μεταβολή, εκείνη
που παρατηρείται στον νησιωτικό υποδιάδρομο των νησιών του Αιγαίου, όπου την θέση των τεράστιων
σμηνών πουλιών που τον χρησιμοποιούσαν, τα τελευταία χρόνια,πάνω από τα νησιά εισέρχονται λίγες μικρές ομάδες και σε πολλές περιπτώσεις λίγα ζεύγη πουλιών.
Το είδος περιλαμβάνεται στον κατάλογο των τρωτών ειδών από την IUCN, ενώ οι πληθυσμοί του
παρουσιάζουν τεράστια μείωση σε όλη την Ευρώπη.
Ειδικά στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, εκτός των τρυγονιών (StreptopeliaTurtur), τα τελευταία χρόνια
εντοπίζεται είσοδος, φωλεοποίηση και ωοτοκία αρκετών ζευγών τρυγονιών, τα οποία ανήκουν στο απειλούμενο υποείδος τρυγονιών Streptopelia Senegalensis (Φοινικοτρύγονα).
Με δεδομένη την συνολικά πολύ άσχημη κατάσταση των πληθυσμών τρυγονιών που μεταναστεύουν,
φωλεοποιούν και αναπαράγονται στην Ευρωπαϊκή Ήπειρο, όπου οι δύο από τους τρείς κύριους
μεταναστευτικούς διαδρόμους των πουλιών έχουν σχεδόν καταρρεύσει και ο τρίτος παρουσιάζει συνεχώς εικόνα υποβάθμισης, καθίσταται σαφές, ότι η χώρα μας οφείλει να λάβει αυξημένα μέτρα προστασίας και
ανακοπής της υποβάθμισης του Ανατολικού μεταναστευτικού διαδρόμου.
Κανονικά τέτοιο μέτρο πρέπει να είναι η εξαίρεση των τρυγονιών από τα θηρεύσιμα είδη για τουλάχιστον
5 χρόνια και επανεξέταση μετά την περίοδο αυτή ,της κατάστασης.
Σε κάθε περίπτωση, εκείνο που άμεσα μπορεί και πρέπει να γίνει, είναι η τουλάχιστον κατά 50% μείωση
του επιτρεπόμενου να θηρευτή ετησίως συνολικού αριθμού τρυγονιών, ανεξαρτήτως του αριθμού της
επιτρεπομένης ανά κυνηγό /έξοδο ημερήσιας κάρπωσης στο σύνολο της Ηπειρωτική χώρας.
Ειδικά για τα
νησιά του Αιγαίου, που οι πληθυσμοί των πουλιών, που εισέρχονται και ωοτοκούν εκεί, παρουσιάζουν
διαρκή και ορατά μεγάλη και προϊούσα μείωση επί χρόνια, η θήρα του είδους θα πρέπει να απαγορευτεί
εντελώς, για τουλάχιστον 5 έτη προ της όποιας επανεξέτασης.
ΣημεΙωση: Οι ετησίως υποβαλλόμενες και αξιοποιούμενες μελέτες για την έκδοση των ετήσιων
ρυθμιστικών αποφάσεων είναι απορίας άξιον το πως κατ έτος εκτιμούν σταθερά στα ίδια επίπεδα,
τουλάχιστον από το 2014 και εντεύθεν, τον πληθυσμό των τρυγονιών που εισέρχονται ετησίως στην
επικράτεια.
Με δεδομένο το γεγονός ότι η εκτίμηση αυτή αφορά μεταναστευτικά πουλιά, τα οποία
αντιμετωπίζουν ανθρωπογενείς πιέσεις (θήρα) σε όλα τους τα εποχιακά ενδιαιτήματα, καθώς και διαρκώς
μεταβαλλόμενες συνθήκες στις ετήσιες αποδημίες τους, δημιουργούνται τουλάχιστον αμφιβολίες για την
επιστημονική αξιοπιστία αυτών των μελετών, γεγονός για το οποίο η ΝΕΜΕΣΙΣ θα ενημερώσει τους
αρμόδιους Ευρωπαϊκούς ελεγκτικούς οργανισμούς και την αρμόδια γενική Δ/νση της Ε.Ε
◾2. Γκισάρι, Καλημάνα, Ψαλίδα, Μπεκατσίνι, Πετροπέρδικα
Πρόκειται για είδη, των οποίων οι πληθυσμοί παρουσιάζουν μεγάλη μείωση σε όλη την Ευρώπη, τα τρία πρώτα χαρακτηρίζονται ως τρωτά από την IUCN, ενώ η πετροπέρδικα ως σχεδόν απειλούμενο είδος.
Η ΝΕΜΕΣΙΣ προτείνει να απαγορευτεί η θήρα όλων των ανωτέρω ειδών.
◾3. ΘΗΡΑ ΚΟΡΑΚΟΕΙΔΩΝ
Όλα ανεξαιρέτως τα κορακοειδή αποτελούν παράγοντες εξυγίανσης των οικοσυστημάτων λειτουργώντας
ως καθαριστές (Sxavengers) , αλλά και ορισμένα είδη τους όπως οι καρακάξες (Picapica) εποχιακά
υποβοηθούν την φυσική αναγέννηση των δρυμώνων .
Οι ζημίες που αυτά τα πτηνά προκαλούν σε καλλιέργειες ετησίως είναι αμελητέες για το σύνολο της χώρας.
Με τις προηγούμενες ρυθμιστικές αποφάσεις, το κυνήγι τους επιτράπηκε χωρίς όρια και αριθμητικό
περιορισμό καθ όλη την κυνηγετική περίοδο, εισάγοντας από το παράθυρο τον προσδιορισμό τους ως
επιβλαβών ειδών.
Ως αποτέλεσμα αυτής της πρακτικής κυνηγετικοί σύλλογοι οργάνωναν ημέρες και διήμερα «καταπολέμησης» κορακοειδών, κατά την διάρκεια των οποίων δεκάδες κυνηγών εξόντωναν,
κάνοντας ομαδική σκοποβολή, εκατοντάδες πουλιών.
Η ΝΕΜΕΣΙΣ προτείνει την εξαίρεση των κορακοειδών από τα προσδιοριζόμενα ως θηρεύσιμα είδη.
◾4. ΘΗΡΑ ΑΛΕΠΟΥΣ
Οι πληθυσμοί της αλεπούς στην Ελλάδα ανακάμπτουν εντυπωσιακά μετά την πληθυσμιακή κατάρρευση
του είδους στις αρχές της δεκαετίας του 1980, που προκλήθηκε από την επί δεκαετίες επικήρυξη τους ως
επιβλαβών, που προκάλεσε απηνή διαρκή διωγμό τους.
Η κατάρρευση του είδους δημιούργησε διαταραχή
των οικοσυστημάτων με αποτέλεσμα μεταξύ άλλων την έκρηξη των πληθυσμών των τρωκτικών και ειδικά των αρουραίων του αγρού, πράγμα που είχε ως συνέπεια την κήρυξη μεγάλου μέρους της χώρας ως
αρουραιόπληκτων και την καταστροφή σε φυτικό κεφάλαιο αξίας πολλών δεκάδων δισεκατομμυρίων
δραχμών, με χειρότερη περίπτωση αυτή της Χαλκιδικής, η οποία μόνον στον παραγωγικό της ελαιώνα
απώλεσε φυτικό κεφάλαιο της αστρονομικής για την εποχή αξίας των 49 δισεκατομμυρίων δραχμών.
Σήμερα η αλεπού παίζει πάλι τον ρόλο της στην αποτροπή τέτοιων πληθυσμιακών εκρήξεων των
τρωκτικών, ενώ επίσης προσφέρει τεράστιες υπηρεσίες στην συγκράτηση του υπερπληθυσμού των
υβριδικών αγριοχοίρων που μαστίζει την χώρα.
Καθώς τα νεογνά των ζώων αυτών δεν μπορούν επί
αρκετές ημέρες μετά την γέννηση τους να εξισορροπήσουν αποτελεσματικά την θερμοκρασία του σώματος τους αντιμετωπίζοντας το κρύο της νύχτας, παραμένουν διαρκώς πάνω στην στρωμνή από ξερά
φύλλα και κλαδιά της φωλιάς τους όπου με τις εκκρίσεις του σώματος τους προκαλούν εξώθερμη
αντίδραση (ταχεία κομποστοποίηση στην στρωμνή), η οποία τα κρατά ζεστά και δεν ακολουθούν τις
χοιρομητέρες τους, οι οποίες τα εγκαταλείπουν μόνα τους επί ώρες, βγαίνοντας να τραφούν με την αγέλη τους.
Οι αλεπούδες, σε αυτό το διάστημα κάνουν διαρκείς επιδρομές στις φωλιές αυτές και αρπάζουν μικρά αγριοχοίρων, μειώνοντας έτσι σοβαρότατα την δυναμική της
πολυδυμίας αυτών των υβριδικών ζώων.
H αλεπού αποτελεί επίσης τον μοναδικό θηρευτή των μινγκ, που έχουν διαφύγει από εκτροφεία και
αυξάνουν ανεξέλεγκτα τους πληθυσμούς τους, με συνέπειες την διαταραχή της ισορροπίας ολόκληρων
οικοσυστημάτων.
Τα προηγούμενα χρόνια και η αλεπού είχε άκριτα συμπεριληφθεί ξανά στα θηρεύσιμα είδη και μάλιστα σε
όλη την χώρα και χωρίς αριθμητικό η χρονικό περιορισμό της θήρας της .
Η θέση της ομοσπονδίας ΝΕΜΕΣΙΣ εν όψει της νέας ρυθμιστικής απόφασης, είναι η πλήρης απαγόρευση
της θήρας της αλεπούς καθώς η περίπτωση, εκτός του γεγονότος ότι συνιστά από το παράθυρο εισαγωγή
«επιβλαβούς είδους» εγκυμονεί απορρύθμιση ενδιαιτημάτων εξαιρετικής επικινδυνότητας.
◾5. ΘΗΡΑ ΠΕΤΡΟΚΟΥΝΑΒΟΥ (Martes Foina)
Προστατευόμενο είδος, φυσικός θηρευτής και εξυγιαντής οικοσυστημάτων, το οποίο επίσης έως πριν ένα
χρόνο εντάσσονταν στα θηρεύσιμα χωρίς περιορισμούς είδη.
Προτείνεται η απαγόρευση της θήρας του.
◾6. ΘΗΡΑ ΑΓΡΙΟΧΟΙΡΟΥ
Η συντριπτική πλειοψηφία αυτών των ζώων, που παρουσιάζουν πληθυσμιακή έκρηξη στην χώρα, είναι είτε αδιαχώριστα υβρίδια αγριοχοίρων με μελανόμορφες φυλές οικόσιτων χοίρων, είτε διαχωριζόμενοι
απόγονοι υβριδίων, που επιστρέφουν πίσω στον άγριο είτε στον ήμερο πρόγονο και είναι απόγονοι υβριδίων αγριοχοίρων F1, τα οποία διέφυγαν από τις εκτροφές «αγριοχοίρων» στις οποίες προωθήθηκε
η εγκατάσταση τους, καθώς και απόγονοι τέτοιων ζώων που απελευθερώθηκαν με θηραματικούς
εμπλουτισμούς από κυνηγετικούς συλλόγους στο παρελθόν.
Η εντατική θήρα αυτών των ζώων σε συνδυασμό με την δίωξη τους από οργανωμένα συνεργεία κυνηγών,
ειδικά σε πεδινές περιοχές, το μόνο αποτέλεσμα που θα έχει, σύμφωνα και με την διεθνή εμπειρία, είναι η
διάσπαση των αγελών αυτών των ζώων, η απομόνωση των θηλυκών που εγκυμονούν η ακολουθούνται
από τα μικρά τους (οι κάπροι είναι τα πρώτα ζώα που σκοτώνονται καθώς κοντοστέκονται για να δώσουν στα θηλυκά και τα μικρά της αγέλης δυνατότητα διαφυγής) και στην συνέχεια από αυτά τα απομονωμένα
ζώα με ενδογαμία μεταξύ τους εμφανίζονται πολλές αγέλες με ακόμα μεγαλύτερη αυξητική πληθυσμιακή
δυναμική στην ίδια περιοχή.
Η θήρα του αγριόχοιρου σε περιοχές όπου υπάρχουν εισαγόμενα κρούσματα από προσβεβλημένα με
πανώλη των χοίρων άγρια ζώα, που εισήλθαν από διασυνοριακά περάσματα από την Βουλγαρία (η
πανώλη ενδημεί στην Βουλγαρία)στη Ελλάδα,θα πρέπει να απαγορευτεί εντελώς σε όλες τις περιοχές που
βρίσκονται κατά μήκος των Ελληνοβουλγαρικών συνόρων για τη αποτροπή διασποράς της νόσου, που
γίνεται ακόμα και με μολυσμένο χώμα στα παπούτσια των κυνηγών ή με λάσπη στα λάστιχα των
αυτοκινήτων τους.
Επίσης θα πρέπει να εγκαταλειφτεί κάθε σκέψη για δίωξη των αγριοχοίρων με
συνεργεία δίωξης, που συγκροτούνται από κυνηγούς σε πεδινές και περιαστικές η αστικές περιοχές για τον περιορισμό του κινδύνου διάσπασης των αγελών στις περιοχές αυτές, που θα επιτείνει το πρόβλημα.
Νέμεσις – Πανελλήνια Ομοσπονδία για το περιβάλλον, τα ζώα, το κυνήγι.
🔴ΚΟΙΝΟΠΟΙΟΥΜΕ