Αντί του συνήθους βιογραφικού, παραθέτουμε ένα κείμενο της Ελένης, αντιπροσωπευτικό του αγώνα που δίνει για τα ζώα, όπως και όλοι μας.
“Από το πρωί που το εντοπίσαμε δίνουμε έναν αγώνα να το ελευθερώσουμε από την κόλαση που ζει.
Ποσες μέρες χρόνια ζει αυτό το πλάσμα ετσι;
Ένα ζώο που το είδαμε να πίνει τα ούρα του για νερό. Που ζει μέσα στα κόπρανά του. Ίσως τρέφετε κι από αυτά.
Η μυρωδιά από τον κελι του δεν φεύγει από την μύτη μας.
Είναι σκύλος αυτά τα κόκαλα;
Θα υπάρχει τιμωρία και δικαίωση για αυτό το πλάσμα;
Περνάνε οι ώρες περιμένοντας την αστυνομία, το στομάχι μας έσπασε, ευχόμαστε μέχρι να κινηθούν οι νόμιμες διαδικασίες να μην εξαφανιστεί το ζώο.
Ως πότε τα ζώα θα δέχονται ακραία κακοποίηση.
Πόσες ψυχές θα χαθούν ακόμα για να αλλάξει η Ελκαδα;”